|
De zwarte populier die
zijn eigen toekomst voorspelde
(Of voorspelde hij wat ik
zou gaan doen ?)
Dikste en oudste bomen
Ofschoon
mijn aandacht lang niet altijd bij de dikste en oudste bomen
is lijkt het
de
afgelopen maanden welhaast een thema van ‘gigantische’
betekenis.
Vorige
maand schreef ik al over de opmerkelijke overdracht van een
houten hart van één
van de
oudste bomen van Almere. Ik heb mij hier ontzettend over
verwonderd
>>> lees
hier
en moest
meteen denken aan: “leef met hart voor bomen, en bomen
hebben hart voor jou”.
Nu was
het houtenhart dat de wilg afstond wel heel erg letterlijk
van toepassing op die zin !
In ieder
geval heeft deze gebeurtenis mijn band met bomen meer
geïntensifieerd en tegelijkertijd ook de band met mezelf !
De
zwarte populier en zijn toekomst beeld
Achtien
jaar ken ik de populier die de 'Schoolwerf' -de oudste wijk
van Almere waar ik
nu woon-
sierde. Ofschoon ik deze boom al zo lang ken heeft hij
mij op één of andere
manier
niet bijzonder veel aandacht getrokken in het verleden, tot
voor twee jaar terug !
Ineens
vroeg hij om mijn aandacht en ik stond er dan wat bij stil.
Ik herinner mij goed
de
eerste keer dat ik heel duidelijk hoorde "jij gaat van mij
een heel grote drum maken !".
Ik
maakte er nog een grapje over en dacht daar
achteraan "Jaja, Marcel,
dat zou
je wel willen hè ?! van zo,n dikke boom !".
In
dat jaar schrok ik wakker toen ik de motorkettingzagen
hoorde in de richting van
deze
boom. Er was een hevige storm geweest en enkele takken die
een gevaar vormde
voor het
onderliggende gebouw werden weggenomen. De boom bleef echter
staan !
|